Słoneczny collage czy urlop w strzępach?

Słoneczny collage czy urlop w strzępach? – czyli o wyjazdach z dzieckiem partnera/partnerki.

Wakacje i urlop to czas do wykorzystania i zaplanowania. Czas jest zasobem, w dzisiejszych czasach coraz bardziej deficytowym. A planowanie wymaga decyzji, także finansowych.

 Bliskość przez szkło powiększające.

Dlatego wspólny urlop, zwłaszcza taki wymagający wielu uzgodnień przed i w trakcie, bywa papierkiem lakmusowym dla różnych aspektów relacji w rodzinie czy parze. Podróż bywa metaforą życia i znajdziecie wiele par traktujących wspólny wyjazd jako test czy zapowiedź tego co ich czeka po wspólnym zamieszkaniu (a podobne metody stosuje się też w diagnozie zespołów w biznesie). Wspólne decyzje wymagają bowiem komunikacji, ujawniają układ sił, podział władzy i rodzaj wpływów wzajemnych w każdej grupie, zatem także i w mini-grupie jaką jest para czy rodzina.

Urlop to też czas, kiedy spędzamy ze sobą całe dnie od rana do wieczora, co daje szansę na wzajemne pokosztowanie w wyższym natężeniu swoich zalet i…przywar. Coś co wydawało się rozczulającą słabością weekendowego partnera czy jego dziecka – jak porozrzucane skarpetki lub słabość do gromadzenie facebookowych selfie doświadczane non-stop i w dużej intensywności może nieźle zirytować.

 

Czy my nie możemy jak normalni ludzie…?

Tymczasem całkiem sporo par w ponownych związkach planuje właśnie w kontekście wakacyjnego wyjazdu przeprowadzić wzajemne zapoznanie się dzieci z obu stron, czy macochy/ojczyma z pasierbem, licząc na sprzyjający kontekst błękitnego nieba, turystycznych atrakcji i oceanu wolnego czasu. W układach patchworkowych wakacyjne uzgodnienia i specyfika sytuacji (ciągła współobecność) stanowią doskonałą okazję do diagnozy  „stosunków wewnętrzpaństwowych i ich do zacieśniania lub…  zrujnowania.

Choć kuszące w romantycznymi skojarzeniami podróży jako metafory życia i oparte o skadinąd racjonalne założenie, że nieobecność stresów zawodowych i szkolnych powinna sprzyjać miłej integracji, takie urlopy mogą być wyzwaniem dla dorosłych. Wyzwaniem czasem przerastającym ich umiejętności radzenia sobie. Dlaczego? Bo patchworkowy układ stawia nas w sytuacjach nowych, dla których brak dobrze opracowanych schematów i wdrukowanych naturalnych reakcji. Urlopu patchworkowego zazwyczaj nie da się przeprowadzić według szablonu „urlop rodzinny z dziećmi“. Takowy, owszem, znamy bo sami przerabialiśmy z perspektywy różnych ról już od dziecka, ale zazwyczaj w typowej pełnej rodzinie. Bo takich kiedyś była znakomita większość, teraz jest…. jeszcze większość 🙂

Po drugie, ważniejsze: na decyzje, oczekiwania i reakcje emocjonalne będa miały wpływ nie tylko względy obiektywne (fundusze, czas, warunki zewnętrzne, kondycja uczestników wyjazdu) i osobiste preferencje (kto lubi góry, kto morze, a kto zabytki) ale i ewentualne konflikty lojalności – jak to niemal zawsze w patchworkach. Ponieważ wspólny wyjazd oznacza konieczność wielu decyzji, to w przypadku niezgrania – oznacza również więcej okazji do starć i konfliktów.

Jak dobre biuro podróży

Co warto wziąć pod uwagę rozważając wspólny z dzieckiem czy dziećmi partnerów urlop? Jakie można popełnić błędy, jakie na nas czyhają pułapki? Para, jak dobre biuro podróży, powinna poznać nie tylko deklarowane preferencje „klienta”, ale i jego nieuświadamiane oczekiwania i potrzeby, by dobrze dopasować „ofertę“. Warto tu sie zastanowić – kto jest klientem?  my?, dzieci? nasza nowa rodzina?

1. O jedną zmianę za daleko

Liczba i rozmiar zmian w życiu jakich ostatnio doświadczyły dzieci (i my sami również) przekłada się na to na ile wyczerpane są nasze możliwości adaptacji. W rodzinie zmęczonej i zestresowanej okołorozwodowym konfliktem, czy przeprowadzkami i zmianami szkoły, wyjazd w nieznane w stylu „Witaj, przygodo!“ może się okazać kroplą przelewającą czarę tolerancji. A wtedy kolejne atrakcje będą czynikiem stresogennym zamiast rozrywką. Ale bywa i odwrotnie – że „zewnętrzne wyzwania“ i przeszkody o wymagając uwagi uwagę wypierają z pola świadomości „wkołobłędne“ rozmyślania wokół niedawnych traum i „kupują czas“ potrzebny na zwykłe obeschnięcie łez.

Warto pamiętać, by rozdzielić swój sposób radzenia sobie ze stresem od tego co pomaga Twoim dzieciom. Nie muszą być podobne do Was. Wielu dorosłych, zwłaszcza mężczyzn, lubi zająć czymś głowę by nie myśleć o problemach i odpoczywa na obiektywnie niekomfortowych i męczących wakacjach“. Ich dzieciom niekoniecznie podobna strategia wyjdzie na zdrowie. Nie wspominając już o tym, że może się okazać dla nich po prostu niewykonalna. Bo dzieciaki mają z definicji słabszą niż dorośli kontrolę emocjonalną – jeśli nie wyrażą swych obaw i smutków, to tym bardziej „pójdzie im w tzw. nieznośność czy „niezadowolenie ze wszystkiego“ – bo gdzieś to napięcie musi znaleźć ujście.

2. Sprawdź aurę  s p r z e d  urlopu.

Chodzi oczywiście o emocjonalny klimat pomiędzy poszczególnymi członkami nowej rodziny. Dziesiątki badań z obszaru psychologii społecznej potwierdza tezę, że lubimy bardziej to z czym się często stykamy, to co znajome, i dalszy kontakt wzmacnia tę sympatię. Ale! – pod jednym warunkiem: że pierwszy kontakt był pozytywny lub chociaż neutralny. Zatem, jeśli nasze pierwsze spotkanie z pasierbem było pełne napięć, a samo dziecko (czy dorosły) potem ujawniło niechęć do kolejnych, to wspólny wyjazd zaplanowany „dla stopienia lodów“ może nie tylko podgrzać atmosferę, ale nawet zamienić się w pożar relacji i potop emocji.

Nawet w sytuacji neutralnych początków (o ile takie mogą istnieć w kontekście rozpadu poprzedniej rodziny nie nieodpartych skojarzeń, że macocha jest teraz „na miejscu matki“) akceptacja dla nowej relacji rodzica nie powstanie sama i na pewno nie od razu. Wspólny wyjazd musi w swym programie uwaględniać czas i okazję do pracy nad tą relacją. Co więcej, może się okazać, że samo zwiedzanie czy sport czy inną aktywność wakacyjną, która zazwyczaj jest treścią główną, możecie chcąc nie chcąc, zepchnąć na dalszy plan.

„Skala poziomu oswojenia”

Jak sprawdzić na ile dziecko jest oswojone z faktem, że jego rodzic ma nowego partnera?

Oto krótka, nie wyczerpująca checklista:

·     Czy dziecko widziało Was już razem w domu/ śpiących w sypialni?

·     Jak i czy mówi o przyszywanym rodzicu rówieśnikom lub dalszej rodzinie/ drugiemu biologicznemu rodzicowi? Czy mówi swobodnie czy unika tematu albo ma kłopot z nazwaniem jego roli?

·     Jak reaguje na Twoje wypowiedzi o Twym nowym partnerze? Rozwija temat, zadaje kolejne pytania czy zbywa Cię obojętno-uprzejmymi krótkimi mruknięciami?  A może żartuje i docina/obśmiewa, niby niewinnie ale jakby złośliwie?

Zamiast się domyślać albo obdzierać z liści akację mrucząc: kocha? lubi? szanuje..?, lepiej otwarcie spytaj dziecko, zwłaszcza jeśli chodzi już do szkoły i potrafi nazwać swoje uczucia. Nie pytaj wprost czy lubi Twoją ukochaną X, bo dziecko zbyt Cię kocha by wprost zaprzeczyć albo wyznać szczerze: „nie chcę nawet go lubić bo wolałabym Cię widzieć wciąż z ojcem“. Możesz zapytać o to, co sądzi o pomyśle wspólnego wyjazdu. Nie znaczy, że oddajesz dziecku decyzję a jego ewentualna dezaprobata powinna skłonić cię do rezygnacji.

Decydujesz Ty, ale daj dziecku prawo do wyrażenia swych obaw, niechęci, niepewności czy lęku. Inaczej zrobi to tak czy siak, gdy już będziecie gdzieś na wyspach uwięzieni i to w sposób niekontrolowany przez nikogo włącznie z nim samym.

 CDN

W drugiej części za tydzień o potencjalnych różnicach w stylach podróżowania, tęsknocie dzieci weekendowych, unikaniu deja-vu i ryzykownych fajerwerkach. Oraz kilka kluczowych rad do zastosowanie jeszcze P R Z E D łatanym urlopem.

Oraz kropla nadziei i szczypta inspiracji na koniec tej litanii ostrzeżeń.

Autorka: dr Małgorzata Kałaska



  • Statystyki

    W 2013 r. rozwiodło się ponad 66 tys. par małżeńskich, co oznacza wzrost liczby rozwodów (o ponad 1,6 tys.) w stosunku do roku poprzedniego.

    W miastach intensywność rozwodów jest ponad dwukrotnie wyższa niż na wsi.

    Rozwiedzeni małżonkowie przeżywają ze sobą przeciętnie ok. 14 lat. Średni wiek mężczyzn w momencie rozwodu to 40-41 lat. Kobiety były o ok. 2 lata młodsze. 47,7% to rodziny bezdzietne, a 37,7% to rodziny z 1 dzieckiem. Najmniej rozwodów występuje w rodzinach wielodzietnych (0,8 – 2,9%).

    W ostatnich latach ponad 2/3 przypadków powództwo o rozwód wnosi kobieta. Natomiast orzeczenie rozwodu z winy żony następuje w niewiele ponad 3% przypadków. Wina męża orzekana jest w 20% przypadków. Zwykle, w ponad 70% rozwodów, sąd nie orzeka winy.



  • strona www: Fabryka Dizajnu
    projekt graficzny: nietypowo.com

Samodzielne wychowywanie dziecka to wyzwanie podwójne. Zmęczenie pielęgnacją i opieką gdy jest małe, zmęczenie delegowaniem obowiązków i egzekwowaniem wymagań gdy jest starsze to jedno.

Ale towarzyszy temu poczucie osamotnienia w rodzicielskich decyzjach i wynikającej z nich skumulowanej na jednej osobie odpowiedzialności. Ile pozwolić - ile zabronić? Jak wymagać nie za dużo, ale i nie za mało? Jak wypuścić je w świat, pozwolić mu na błędy? Jak nie uwiązać dziecka przy sobie ale nie stracić z nim kontaktu zwłaszcza teraz - w dobie epidemii dziecięcych i nastoletnich depresji? Jak dawać wzór partnerstwa i budowania relacji skoro dziecko w domu obserwuje dorosłego solistę…. Jak unieść ciężar złości na siebie i na świat gdy syn czy córka ma ten „gorszy dzień”? Jak nie utopić go w morzu wymówek typu „a ja dla ciebie….”.

Tuż po rozstaniu z drugim rodzicem może być szczególnie trudno unieść bunt, który poprzednio był rozłożony na dwoje, zwłaszcza gdy dokłada się do tego żałoba po rozstaniu rodziców. A znów potem, po latach samodzielności i „docierania” w tym kameralnym układzie - jak dorastające już dziecko oswoić z własnym nowym związkiem, na który sobie pozwalamy?

Nie ma na te pytania jednoznacznych odpowiedzi, ale pomaga świadomość, że nie tylko my je mamy. W przetrawieniu złości i odrzucenia pomaga tabletka empatii dla zmęczenia, zniechęcenia, rozczarowania, gniewu…Na rozdzierające wahania zaaplikujemy opatrunek zrozumienia i akceptacji. Na tej grupie nie będzie niechcianych porad, ale będą ćwiczenia - na słuchanie siebie samego i siebie nawzajem, na odkrywanie zasobów, na przyglądanie się sobie. Znajdzie się i czas na informację zwrotną, wrażenie, dzielenie się doświadczeniem – pod okiem psychologa i gdy o to poprosisz.

Gdzie i kiedy: Na razie on-line (zoom) a po zakończeniu pandemii:

lokal Fundacji Rozwód?Poczekaj!, Gwiaździsta 31/89, 8 piętro,

Termin: drugi i czwarty wtorek miesiąca, godzina 18.00-20.30, od marca do czerwca.

Czyli: 8 i 22 marca; 12 i 26 kwietnia; 10 i 24 maja. Data czerwcowa jeszcze do uzgodnienia.

Dla kogo:

Osoby, które samodzielnie wychowują dziecko (są rodzicem bezpośrednio wykonującym władzę rodzicielską) i mieszkają z dzieckiem (tzn. bez drugiego rodzica i nowego partnera).  

Pierwszeństwo zapisów mają rodzice z Targówka (obszary rewitalizowane).

Grupa półotwarta dla 6-12 osób– tzn. po uformowaniu kolejne osoby mogą być przyjmowane w miarę zwalniania się miejsc.

Przyjęcie do grupy odbywa się po wstępnej rozmowie z prowadzącym – online.

Grupa NIE jest przeznaczona dla osób pozostających w silnym konflikcie okołorozwodowym – takie osoby zapraszamy do specjalnie dla nich dedykowanej grupy.

Obecność na każdym spotkaniu nie jest obowiązkowa, ale nieobecność na 3 kolejnych spotkaniach oznacza rezygnację z grupy.

Zajęcia są nieodpłatne, współfinansowane przez Miasto st. Warszawa i naszą Fundację w ramach projektu „Ta Szansa dla rodzin”.

Prowadzenie:

Dr Małgorzata Kałaska - psycholog, psychoterapeutka, trenerka rozwoju osobistego. W Fundacji prowadzi warsztaty i konsultacje dla par patchworkowych i rodziców samodzielnych. Jako psychoterapeuta pracuje w nurcie ericksonowsko-systemowym z dorosłymi oraz rodzinami lub parami. W poradni psychologiczno-pedagogicznej pracuje jako diagnosta dzieci w wieku szkoły podstawowej, a także prowadzi warsztaty umiejętności rodzicielskich i psychoterapię rodzin. W przeszłości realizowała warsztaty rozwoju osobistego dla kobiet wracających na rynek pracy po przerwie związanej z opieką nad dziećmi, pracowała na uczelni jako doradca zawodowy i wykładowca. Mama nastolatki i macocha nastolatka. Nie lubi gotować obiadów, marzy o długich wakacjach z książką w hamaku pod palmą, choć jeszcze 10 lat temu szwendała się z plecakiem po Indiach, a na razie ratuje się audiobookami podczas spacerów z niesfornym 12-miesięcznym psem.

Theme: flashcast.

-->

1. Umiejętności wychowawcze rodzica w sytuacji okołorozwodowej - więcej

1. Grupa wsparcia dla samodzielnych rodziców - więcej

3. Rozwód. I co dalej? - Wydobyć przyszłość z przeszłości - więcej

4. Grupy wsparcia dla osób w kryzysie okołorozstaniowym - więcej

5. ZANIM POWIESZ "TAK" - świeckie, interdyscyplinarne warsztaty dla par planujących ślub - więcej

6. Siedem zasad udanego związku - wykład - więcej

7. Praca idealna - jak zadbać o siebie w poszukiwaniu drogi zawodowej - więcej

8. Jak się (nie)kłócić o nie(swoje) dzieci - więcej

9. Trudne emocje rodziców i dzieci. Droga do spotkania. - więcej

10. W co gramy i dlaczego gramy z innymi ludzmi - więcej

11. Języki miłości - więcej

12. Jak się dobrze pokłócić? - wykład - więcej

13. Będziemy mieli dziecko - więcej

14. Warsztaty dla ojców - więcej

15. POROZUMIEĆ SIĘ W ZWIĄZKU - warsztaty dla par - więcej

16. Na dobre i na złe? - warsztaty dla par - więcej

17. Zdrowe granice w patchworku - warsztaty dla macoch, ojczymów i rozwiedzionych rodziców - więcej

18. Dobre praktyki związkowe - warsztaty dla par - więcej

13. Seminarium: rodzina w kryzysie - więcej

14. Style przywiązania w dzieciństwie a budowanie związku uczuciowego w dorosłości - więcej

15. Po nitce do nastolatka - więcej

16. Jak się (nie) kłócić o dzieci z poprzednich związków - więcej

17.POZYTYWNA DYSCYPLINA - wprowadzenie - więcej

18. Pozytywna dyscyplina - cykl 7 mini warsztatów - więcej

19.POROZUMIEĆ SIĘ W ZWIĄZKU - dla par rodziców - więcej

20. Pozytywna dyscyplina w rodzinie patchworkowej - więcej

21.Pozytywna dyscyplina w rodzinie-cykl 7 warsztatów - więcej

22. Dziecko partnera - orzech trudny do...przytulenia - więcej

23. Klub Rozwoju Osobistego DLA MAM - UWOLNIJ SWOJĄ MOC - więcej

24. W co gramy z naszymi dziećmi? - więcej

18.Dogadać się z nastolatkiem - warsztaty dla rodziców - więcej

19. Komunikacja transformująca dla Tatów - wprowadzenie - więcej

20. Komunikacja transformująca dla Wszystkich - pełny warsztat - więcej

21. COACHING RODZICIELSKI - więcej

22. ZANIM ZNÓW POKOCHASZ - warsztaty dla osób po rozstaniach - więcej

Theme: flashcast.

-->
Sprawozdanie merytoryczne 2020Pobierz
Bilans za 2020Pobierz
Sprawozdanie merytoryczne 2019Pobierz
Bilans za 2019Pobierz

Sprawozdanie merytoryczne 2018 

Sprawozdanie merytoryczne 2017

Sprawozdanie merytoryczne 2016    

sprawozdanie-merytoryczne-2015

Sprawozdanie merytoryczne 2014

bilans  2018 

bilans2015

bilans_2014

Theme: flashcast.

-->